Vooroplopers in positieve verandering

Volop vooroplopers
Wie vind jij het toonbeeld van positieve verandering? Van aandacht voor wat wél? Als je zo om je heen kijkt, springen er volop inspirerende mensen in het oog. Zelf zie ik onder meer deze mensen als vooroplopers:

  • Machteld Huber, voormalig huisarts en wetenschapper. Toen ze zelf ernstig ziek werd, heeft ze ervaren dat de gezondheidszorg te eenzijdig gericht is op het genezen van ziektes en het omgaan met beperkingen. Waarom zijn er wel ziekenhuizen en geen gezondheidshuizen? Ze besloot dat er ook een positieve benadering moest komen, en startte een nieuwe discipline: de positieve gezondheid. Ze is de oprichter van het Institute for Positive Health, waar inmiddels vele gecertificeerde trainers zijn opgeleid om veerkracht te bevorderen.
  • Eric van ’t Zelfde, de voormalig rector van DreamSchool en van een school in Rotterdam-Zuid. Hij staat voor mij voor mogelijkheden blijven zien waar anderen afhaken. Blijven geloven in de capaciteiten van jongeren die een andere start hebben gehad in het leven. En door dat geloof het ook in hen oproept. Nu springt hij als sociaal werker op de bres voor daklozen. En met één of twee afslagen in het leven kunnen wij dat allemáál zijn – hoe zouden we behandeld willen worden? Hij doet wat nodig is.
  • Reint Jan Renes, lector Psychologie voor een duurzame stad aan de Hogeschool van Amsterdam. Hij publiceert onderbouwde klimaatpsychologische inzichten over wat werkt. Hij communiceert op sociale media vanuit respect en vanuit handelingsperspectief. Zo roept hij op tot ‘doing good louder’ en introduceerde hij de term ‘preach what you practice’. Ofwel: schreeuw vooral van de daken welke bewuste keuzes je maakt voor een duurzame wereld. Dat werkt aanstekelijk, want we zijn gevoelig voor wat anderen in onze omgeving doen.
  • Paul ’t Hart, hoogleraar Bestuurskunde aan de Universiteit Utrecht. Onder de term groene scheuten is hij gestart met wat hij de positieve bestuurskunde noemt. Er ligt zoveel focus op het negatieve, dat je moet oppassen voor een selffulfilling prophecy. Geef ambtenaren een ‘license to be proud’, zegt ’t Hart. Waarom leren ze niet vaker van wat góéd gaat? Dat is minder gebruikelijk, maar zeker zo zinvol. Wat zijn de werkzame bestanddelen in dit beleid of project en hoe kunnen we die vaker inzetten?
  • Jacqueline Boerefijn, een van de grondleggers van de positieve psychologie in Nederland. Ze was 25 jaar biologiedocent en vond de aandacht te veel liggen op de risico’s van pubergedrag in plaats van op hoe je een fijn en gezond leven kunt leren leiden. Toen maakte ze kennis met de Applied Positive Psychology in London en haalde als eerste Nederlander een master. Daarmee creëerde ze vervolgens ‘positief onderwijs’. Ze helpt beleidsmakers, leraren en ouders om kinderen en jongeren te laten floreren.
  • Rob Wijnberg, oprichter van De Correspondent. Dit platform is een voorbeeld van constructieve journalistiek: journalistiek die niet meegaat in mediahypes, maar diepgravende verhalen maakt die helpen de wereld beter te begrijpen. De correspondenten voorzien het nieuws van context en gaan voorbij aan de waan van de dag. Het perspectief is opbouwend: wat kunnen we leren over de grote thema’s van deze tijd, zoals klimaat, zorg en migratie? Ook geven ze boeken uit zoals ‘De meeste mensen deugen’ en ‘Morele ambitie’ van Rutger Bregman.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. In ieder werkveld heb je ze: mensen die een andere, positieve benadering kiezen, en daardoor inspireren en meer voor elkaar krijgen voor een betere wereld voor iedereen.

Loop je mee?
Jeanine: “Sinds ik mijn plannen met de WEL-beweging heb uitgesproken, gebeurt er zoveel leuks! Mensen melden zich aan als early bird voor het festival, als spreker of als vrijwilliger. Blijkbaar raakt het een snaar bij veel verschillende mensen. Wie zoekt er in deze tijd eigenlijk niet naar een manier om verantwoordelijkheid te nemen voor wat wél mogelijk is? Hoe houd ik hoop? Wat kan ik zelf bijdragen in de wereld?”

Ja, ik loop mee >>